باتومها بر مغز سرها فرود ميآيند.
وزن سپرها بر روي سرها احساس ميشوند.
ماشينهاي سلماني به جان موهاي بلند ميافتند.
پاهاي برهنه بايد بر آسفالت و سيمان و خاك و سنگ قدم بزنند.
محل خوابت دوده و خاك و كثافت است.
صداي بنايي پردههاي گوشت را به لرزه در ميآورد.
سرهنگ شيك پوش با كفش واكس خورده مقابلت ايستاده است.
لباس شخصي با موتورش مانور ميدهد.
بايد در برابر دوربين اعتراف كني.
اينجا آخر دنياست...
متن نوشته شده توسط چند دانشجوي دانشگاه تهران كه در حمله به كوي دانشگاه در بامداد ٢٥ خرداد دستگير شدند را اينجا بخوانيد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر